Centrum Materiałów Polimerowych i Węglowych PAN w Zabrzu oraz Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach stworzyły opatrunek na miarę XXI wieku. Przyspiesza gojenie się ran, zmniejsza ryzyko blizn i nie trzeba go zmieniać. Wynalazek został wyróżniony w konkursie dla polskich naukowców „Eureka! DGP”. Opatrunek służy do leczenia trudno gojących się ran. Jego innowacyjne działanie polega na przyspieszaniu regeneracji tkanek. Materiał ogranicza też powstawanie powikłań i blizn.

Konkurs „Eureka! DGP” wspiera polskich wynalazców z uczelni i instytutów naukowych. Organizuje go od 7 lat „Dziennik Gazeta Prawna”. W tej edycji nagrodzono m.in. przyjazną dla środowiska folię z czerwonych alg, a także  innowacyjny światłowód, który będzie przydatny w budowie nowoczesnych laserów.



Technologia i natura

Naukowcy opracowali specjalną nanowłókninę z polimeru. Zabezpiecza ona ranę i pozwala jej „oddychać”. Jako substancję czynną (lecząco-gojącą) zastosowano propolis – produkt o działaniu leczniczym pochodzenia pszczelego. Łagodzi on ból, wspiera regenerację i działa przeciwzapalnie.

– Dzięki zastosowaniu biodegradowalnych poliestrów o określonym składzie i mikrostrukturze możemy wpływać na czas biodegradacji opatrunku. Za tym idzie możliwość dopasowania prędkości uwalniania leku do rodzaju rany. To krok w kierunku spersonalizowanej medycyny – mówi Mateusz Stojko z pracowni prof. Janusza Kasperczyka. Właśnie ten zespół od lat rozwija biodegradowalne poliestry w Centrum Materiałów Polimerowych i Węglowych PAN.

Same zalety

Wynalazek powstał z materiału, który wchłania się po zakończeniu kuracji, co sprawdza się szczególnie w przypadku odleżyn lub oparzeń. Nietoksyczność materiałów sprawia, że opatrunek wtapia się w ranę, nie przesuwa, a to zapewnia lepsze gojenie. Dzięki temu szczególnie silne oparzenia mają szansę dużo lepiej wyglądać, co zwiększa komfort pacjenta. Zanim wynalazek będzie mógł trafić na rynek, musi jeszcze przejść badania kliniczne.

Źródło: eureka.dziennik.pl, Centrum Materiałów Polimerowych i Węglowych PAN. Zdjęcie włókniny wykonano mikroskopem elektronowym w CMPiW PAN.